maandag 8 februari 2016

Jugurtha


Jugurtha.
Tegen het eind van de 2e eeuw v.C. valt het Numidische koninkrijk van Micipsa uiteen. Tot die tijd was dat koninkrijk een vazalstaat van Rome.  Noord-Afrika zag er staatkundig toendertijd als volgt uit:
Mauretanië          West-Numidië               Oost-Numidië               Africa
Bocchus               Masaesylië                    Masylië                         Provincia
Jugurtha                        Adherbal                       Romana
Sallustius beschrijft een eeuw later uitgebreid de oorlog, die Jugurtha ging voeren. Jugurtha valt in 113 v.C. Cirta aan en na 15 maanden valt de stad, waarbij Adherbal (Adirbaäl dus), maar ook vele Romeinen en Italische handelaren worden vermoord.  Het duurt tot 105 v.C., voordat Jugurtha na een halfslachtig optreden van Romeinse generaals, diverse beschamende Romeinse nederlagen, omkopingen, guerilla uiteindelijk door Bocchus aan de Romeinen wordt uitgeleverd. Als prijs voor zijn verraad t.o.v.Jugurtha krijgt Bocchus West-Numidië toegewezen.  Op den duur zal echter ook dit vergrote Mauretanië onder de Romeinen gaan vallen. Deze episode typeert de machtspolitiek van de Romeinen bij uitstek. Bondgenoten en handlangers worden gebruikt zo lang als dat nodig is. Jugurtha heeft dat goed in de gaten en verkoopt zijn huid zo duur mogelijk. De klassieke auteur Florus merkt dan ook op in zijn boek I, 36:
Terecht vreesden de Romeinen Jugurtha als hun ergste vijand na Hannibal.

Nu was Jugurtha zeer waarschijnlijk een Numidiër, maar de heerser over Oost-Numidië had een zeer herkenbare Punische naam: Adherbal.  Na de val van Carthago zijn de Puniërs in grote getale uitgezwermd over de Numidische landen, waar zij al snel belangrijke posities verworven. De Numidische koningen bedienden zich van de Punische taal en kregen ook de Carthaagse archieven van de Romeinen aangereikt, voorzover ze uit de as van de stad waren gered.


2.18.De oorlog tegen Jugurtha                 Sallistius