Distributon Phoenicians in settlements.

DISTRIBUTION OF THE PHOENICIANS 2

When we look at only the settlements then we see a complete different order in ranking nowadays countries in comparison with the previous survey of all the possible places.

First of all it is now Tunisia that is on the first rank and second in line is Lebanon.

1.Tunisia   66

2.Lebanon  56

3.Algeria    43

4.Spain       39

5/6.Sardinia 22

5/6.Morocco 22

7.Israel        19

8.Syria        16

9/10.Lybia  10

9/10.Cyprus 10

11.Sicily     8

12.Portugal  5

13.Turkey    4

14.small islands 3

15.Greece     1

16.Italy       1 (without Sardinia/Sicily)

Settlements TOTAL: 325.

DISTRIBUTION 2

DISTRIBUTION OF THE PHOENICIANS 2

When we look at only the settlements then we see a complete different order in ranking nowadays countries in comparison with the previous survey of all the possible places.

First of all it is now Tunisia that is on the first rank and second in line is Lebanon.

1.Tunisia   66

2.Lebanon  56

3.Algeria    43

4.Spain       39

5/6.Sardinia 22

5/6.Morocco 22

7.Israel        19

8.Syria        16

9/10.Lybia  10

9/10.Cyprus 10

11.Sicily     8

12.Portugal  5

13.Turkey    4

14.small islands 3

15.Greece     1

16.Italy       1 (without Sardinia/Sicily)

Settlements TOTAL: 325.

Distribution Phoenicians 1

DISTRIBUTION OF THE PHOENICIANS 1

When we sum up in my review all the places where something Phoenician and/or Punic has been found, then we see some peculiar results. My survey is however never complete, but still very extensive. Nowadays Spain seems to be the land with most of those places. Land of origin: Lebanon we find only on the fifth rank. The Phoenicians were spread over the whole world, as they know it in those days. Just like the Lebanese people has done it today.

1.Spain        272

2/3.Tunesia  186

2/3.Sardinia 186

4.Algeria     83

5.Lebanon   79

6.Portugal   60

7.Morocco  58

8.Israel       52

9.Sicily      42

10.Lybia    38

11.Syria     36

12.Cyprus  34

13.Italy      21 (without Sardinia)

14.Greece  19

15.Turkey  17

16/17.Jordan  5

16/17.Iraq      5

18.France      4

19/20/21.Arabia  1

19/20/21.Bachrain 1

19/20/21.Great Britain 1

And small islands in the high sea 10

Which gives a total of c.1176 places.

In this total we find real settlements, mixed settlements, fortresses, burial places, harbours and other places. When we look at only the settlements, then the picture of ranking the countries is completely different. That is something for another message.

Fenicische kleding.

Fenicische kleding. Deze komt o.a. tot uiting op diverse gedenkstenen van Umm el-‘Amed: -                     Ba ‘alyaton uit Umm el- ‘Amed -                     Milkashtart van Hammon -                     Twee personen van Umm el- ‘Amed -                     Vrouw van Umm el ‘Amed -                     Ba ‘alshamar van Umm el- ‘Amed Het is veelal een jurkachtig gewaad met plooien, een tuniek en men droeg een platte of cylindrische muts. Dit kan echter alleen de priesterkleding zijn en was de gewone kledij afwijkend, maar niet waarschijnlijk, want Plautus laat roepen:  “hé, jij daar in je jurk.” 57.21  Le costume phénicien des stèles        A Maes        d'Umm el‑`Amed Mannenkleding in de 3e eeuw v.C. Die staat afgebeeld op scheermessen, gedenkstenen en sarcofagen. Er zijn vier types habijten te onderscheiden: -                     lange jurk, smal tot op de voeten met een centuur. Lange of halflange mouwen. Wellicht van Egyptische oorsprong. -                     Lange wijde jurk, harmonieus geplooid, meestal zonder centuur en met lange brede mouwen. -                     Lange ‘oosterse’ kleding met brede mouwen, open uitvoering met borduursel en in verschillende kleuren. -                     Korte jurk tot aan de knie, zonder hals met lange mouwen en getailleerd in het midden. Het valt op, dat alles is genaaid en dat men nauwelijks gebruik maakt van spelden of gespen. De onderkleding bestaat uit een lendendoek. Bij koud weer wordt ook gebruik gemaakt van een schoudermantel. Al met al is de kleding veelzijdiger dan men oorspronkelijk dacht. 57.26  L'habillement masculin à Carthage à    A Maes        l'époque des guerres puniques

Corvo

Een fabeltje? Het duo Bikai ontkracht min of meer het verhaal, dat er Fenicische relicten zouden zijn op het eiland Corvo (Azoren).  Het begint met een Arabische uitspraak:  Ibn Khordadbey (c.950) zegt, dat er een waarschuwend monument is om niet verder westwaarts te gaan: een bronzen ruiter met uitgestrekte arm.  De italiaan Pizigano zet in 1367 aan de rand van zijn kaart dit monument neer en wel toevallig op de plek, waar later de Azoren zouden blijken te liggen.  Damien de Goes rapporteert in 1567, dat er een stenen beeld zou zijn in Moorse klederdracht met de rechterarm wijzend naar het westen op het eiland Corvo. Er zou ook een onleesbare inscriptie aangetroffen zijn.  Manoel de Faria y Sousa herhaalt het bericht in 1628.  In november 1749 wordt op Corvo een zwarte pot gevonden met 2 gouden en 5 bronzen munten uit het Carthago van 200 v.C en wel bij de fundamenten van een gebouw.  Johan Podolyn (Zweed) gaat in 1761 naar Madrid, waar hij die muntenschat krijgt van Fr.Henrique Flores, die voorgaand verhaal vertelt.  In 1835 komt Kapitein Boid te Corvo en de inwoners verhalen nog steeds van het verhaal van het beeld, waarbij ook Columbus een rol speelt.  De Bikai’s doen in 1978? Opnieuw het eiland aan en nog steeds waart het verhaal rond, maar nu is het een richtingsaanwijzer geworden naar Boston met name. Daar gingen velen van de Azoren werken in de Nieuwe wereld. Wanneer nu de kaap bekeken wordt (Ponta do Marco) dan heeft het wel iets van een ruiterstandbeeld. Het echte beeld en het gebouw zijn inmiddels al lang verdwenen, of zijn daar nooit geweest.  B.S.J Isserlin doet een archeologisch onderzoek, maar komt niet tot een duidelijk resultaat? => conclusie: de Fenicische legende van de pilaren van Melqart als uiterste grens hebben steeds een ander jasje en zelfs een andere plaats gekregen. De munten kunnen ook stammen uit het Corvo te Portugal. Archeologisch bewijs ontbreekt. Vrij onwaarschijnlijk, dat de Carthagers er zijn geweest, te meer, daar de Azoren gemakkelijker vanuit Amerika zijn te bereiken, dan andersom vanuit Europa.           84.13.  A Phoenician Fable                        M.Patricia                   Corvo                                     P.M.Bikai

Mi-Lim

TELL EL AMARNA

Site on the Nile in Egypt. Ruins of the city of pharaoh Akhetaten (c.1352-1336 B.C). Finding place of 382 tablets (up to the year 2000) in cuneiform script, who are describing the quarrels in Canaan in the 14^th century B.C. during the reigns of the paraohs Amenophis III and IV and of Tutankhamon. Most of the tablets contains letters from persons in Canaan to the pharaoh. Letter 101 is particularly importance, because for the first time non-Egyptian ships were used in attacks by a mysterious people: the Mi-lim and also by the people of Arwada. Although it is just before the time, that we are going to speak of the Phoenicians, this is very curious and peculiar.

Tablet 101 is made by a man in Gubla (Byblos) to a high Egyptian official or even the pharaoh himself. The beginning of the letter is missing. The communication starts with the statement, that Haia is an enemy of the pharaoh. Then the Mi-Lim people and the ships of Arwada are mentioned. It seems, that the Mi-lim are an independent people, probably of an island and sea-faring. The people of Arwada seem to have been allied with the sons of Abdi-Aširta of Amurru towards Gubla.

 

Maritime Tharros

            THE MARITIME INSTALLATION OF THARROS (SARDINIA).

In 1984 there were no traces found of port constructions which could do justice to the commercial and naval needs of the city. Several suggestions were done such as: 1) a drastic sea level change, 2) a natural harbour or 3) location of a harbour to the SE of Giovanni di Sinis. All those suggestions could not be proved. Finally in 1985 a premature solution was found. Special attention was directed to a “sea wall” which was explored offshore from the SE slopes of the Tophet Hill. This structure proved to be over 120 m in length and, at several points, up to 9 m in width. The wall was made of rectangular shaped blocks, measuring on the average 20 x 30 x 60 cm. A deeper stratum of stones was found underneath the first. It consisted of rectangular blocks measuring about 120 x 50 cm.

The “sea wall” runs parallel to the coastline for over 120 meters and turns at both ends on a slight angle towards the shore. Such a structure could have functioned as a breakwater enclosing a body of water to form a protected harbour.

See: RSF XV 1987, E.Linder, Haifa.